غزل شمارهٔ ۵۷۹۴

برداشت: زمانی که زلف یار را دور کمرش دیدم، متوجه شدم که زیبایی و لطافت به اندازه‌ی آتش سوزان است.

برداشت: به مانند شبنم که بر روی گل می نشیند، من نیز این مقام و شأن را از چشم بیدار و آگاه خود به دست آورده‌ام.

برداشت: در نهایت، مانند شبنم که بر روی گل‌ها نشسته، تأثیر لطیف و پاکی از وجود خود در دل و ذهنم احساس کردم.

برداشت: من آن حکومتی را که نشانه‌ای از پرواز است در سایه دیوار یافتم.

برداشت: زندگی هرگز از حیات ابدی بهره‌ای نمی‌برد، اما من از چشمان پر از محبت و زیبایم، نعمتی بزرگ دریافت کرده‌ام.

برداشت: پل مجاز، پایه و بنیان حقیقت وجود دارد و من توانستم کل آسمان را از بالا ببینم.

برداشت: به خاطر عشق، به مقام زیبایی دست یافته‌ام و مانند جواهر با ارزشی از رنگ خریدار، به جستجوی ارزش‌ها پرداخته‌ام.

برداشت: زمانی که به دنیا آمدم و چشمانم را باز کردم، متوجه شدم که مثل خارهایی که بر روی دیواری می‌رویند، از یکدیگر جدا هستیم و بین ما فاصله‌ای وجود دارد.