غزل شمارهٔ ۵۷۷۳

برداشت: اگر به جای شراب در لیوان آب بریزیم، می‌توانیم از ناامیدی و دل‌تنگی هم حسی شبیه مستی شراب را به دست آوریم.

برداشت: مثل درخت نخل، لطافت و گرمی ما به هم وابسته است. چگونه می‌توانیم در برابر آفتاب سینه خود را سپر کنیم؟

برداشت: وقتی که همچون موج دریا حرکت کنیم و از زندگی لذت ببریم، چرا باید به مشکلات و سختی‌ها فکر کنیم و خودمان را در تنگنا قرار دهیم، همان‌طور که حباب‌ها به زودی می‌ترکند؟

برداشت: اگر خاطره نگاه تو در ذهنم نباشد، به خاطر غم و اندوه، چشمه‌ای که در آینه می‌بینم را به illusion تبدیل می‌کنیم.

برداشت: اگر پوست سفید گردن او به دست ما بیفتد، چه بوسه‌های شیرینی که بر آن نمی‌زنیم!

برداشت: کدام لذت می‌تواند با این لذت برابری کند، وقتی که ما با دختر زیبای ماهتاب، از زندگی بهره‌مند می‌شویم؟