غزل شمارهٔ ۵۶۱۲

برداشت: به خاطر خواسته‌هایم سختی‌های زیادی را تحمل کردم و به خاطر عشق و اشتیاق، جانم را فدای هوس‌ها و آرزوهایم کردم.

برداشت: من همچون سیلابی هستم که بارها و بارها به هم ریخته‌ام تا از این منطقه خطرناک و پرخطر عبور کنم و به دریا برسم.

برداشت: نفس من به خاطر دل سوخته‌ام مانند سرمه تیره شده است. تلاش کرده‌ام تا به عمق احساسات خود برسم و همچون رنگ سیاه و عمیق سویدا، به درونم نفوذ کنم.

برداشت: دل من از شوق و شادی به جوش آمده بود، مانند می ناب. اما نمی‌دانم چرا به سراغ پیمانه و جام رفتم؟

برداشت: به خاطر تلاش و زحمتی که کشیدم، توانستم به هدفم برسم و از سختی‌ها و مشکلات گذشته عبور کنم.

برداشت: در حال حاضر من وظیفه‌ام را به دیگران واگذار کرده‌ام، زیرا در گذشته مسیری طولانی را طی کرده‌ام.

برداشت: من به دلیل زیبایی و جلوه‌ی گل‌ها نمی‌توانم به تماشای آن‌ها بروم، زیرا از زیبایی و جذابیت بستان و گل‌ها دور شده‌ام.

برداشت: درد عشق عطای الهی است و اگر نبود، من بارها به دنبال دل‌ها و محبت‌ها می‌رفتم و به سراغ آن‌ها می‌چنگیدم.