غزل شمارهٔ ۵۶۰۹

برداشت: اگر از درد و رنج دل‌تنگم آگاه شوی، یک لحظه استراحت نکن تا من هم آرامش پیدا کنم.

برداشت: هیچ کسی در دنیا نیست که نسبت به بی‌کسی من احساس همدردی کند. من به شدت پرشور و سرگردان هستم، مانند دریا که درونش پر از تلاطم و تلاطم است.

برداشت: شور و شوق من برای دوستانم به قدری قوی است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را فراموش کند.

برداشت: به خاطر اینکه خیلی در گناه و نافرمانی غرق شده‌ام، نگرانم که در این دنیا مانند سیلابی که راهش را گم کرده، گرفتار شوم.

برداشت: قلب من مانند رگ سنگی است و از حرکت و جنبش دور شده، زیرا به حدی سنگین شده‌ام که از خواب و غفلت افسانه‌ها ایمن هستم.

برداشت: من از صحبت با افرادی که به بحث‌های بی‌معنا و نادرست علاقه دارند، پرهیز می‌کنم. چون مانند ماهی که دهانش بسته است، گرفتار غم و مشکلات می‌شوم.

برداشت: سرسبزی و خوشی زندگی باعث شده است که غافل شوم، مانند نرگسی که در خواب بهاری غرق شده‌ام.