غزل شمارهٔ ۵۴۸۹

برداشت: من همیشه در حال صحبت درباره آزادی بودم، حتی وقتی که در قید و بند بودم و پایم در زنجیر بود.

برداشت: در این دنیا نتوانستم از نعمت بیداری بهره‌مند شوم و تنها در خواب توانستم رؤیاهایم را تعبیر کنم.

برداشت: من در روزهایی که در آوارگی و بی‌خانمان بودن استقامت داشتم، از روی ترس و وحشت، به شیر که شکارچی خطرناکی است، می‌گفتم.

برداشت: در زمانی که چشمم به چیزی فراتر از واقعیت‌ها می‌نگریست و زیبایی‌هایی مانند گل را می‌دید، من همچنان درگیر مشکلات و چالش‌های زندگی بودم و به آن‌ها توجه می‌کردم.

برداشت: در روزهایی که شاد و خوشحال بودم، مانند گل‌های بهاری با لبخند، احساسات و شادی‌هایم را به زیبایی بیان می‌کردم.

برداشت: هنوز هم از دهانم بوی شیر صبحگاهی به مشام می‌رسید و این احساس را داشتم که مثل خورشید، شفاف و روشنی‌بخش است و به تمام عالم ارتباط دارد.

برداشت: سخنان من گاهی به صورت مبهم و غبارآلود بیان می‌شد. اگر گاهی اوقات به اشتباه داستانی را تعریف می‌کردم، آن داستان به حقیقت نزدیک نبود.