غزل شمارهٔ ۵۴۲۳

برداشت: من به خاطر زیبایی و جذابیت ابروهایت، جهت قبله را تغییر می‌دهم و با عشق و احترام به سمت تو می‌روم و دست نیاز خود را به آستانت دراز می‌کنم.

برداشت: من به چهره‌اش اعلام نفرت می‌کنم و با زیبایی‌های چشمانش، سحر و جادو را از بین می‌برم.

برداشت: در مقابل بی نیازی او ناتوانی من تأثیری نداشت، اما با اندوهی گرم، او را به یاد می‌آورم و با او صحبت می‌کنم.

برداشت: من از چین پیشانی‌اش نشانه‌های ناامیدی را دیده‌ام و برای وداع با یاران خود، اراده و عزم را به کار می‌برم.

برداشت: زیبایی را در نحوه‌ای که حقی را به کمال می‌رساند، به تصویر می‌کشم و چشم‌های آهو را با آموزش‌هایی سخنگو می‌سازم.

برداشت: من برای زیبایی‌ات جانم را می‌دهم، زیرا تا زمانی که در پس‌پرده هستی، من این گل را در حالت غنچه‌اش بو می‌کنم.

برداشت: مدتی است که به خاطر عشق و جنون، با احساس درد و ناراحتی هم‌نشین شده‌ام و به این شرایط عادت کرده‌ام.