غزل شمارهٔ ۵۳۵۶

برداشت: من به خاطر مشکلاتی که دارم، دیگر توان ایستادن ندارم و هر حرکت من به زانو درآمده است. اما هرگز نمی‌توانم از حضور در میخانه و لذت‌های آن دست بکشم، همان‌طور که یک خم شراب نمی‌تواند از جاری شدن متوقف شود.

برداشت: حلاجی از پله‌های بالایی، نگران و دل آشفته، برای منسجم کردن و اتحاد یک روح، سر منصور را برداشته و به او کمک می‌کند تا به اوج برسد.

برداشت: عشق و شادی از قلبی پاک و صاف به وجود نمی‌آید؛ بنابراین من این ویرانی را با لایه‌ای از احساس و زیبایی می‌پوشانم.

برداشت: نمی‌توانم از دل پر هیجان به سر بالین بگذارم؛ آرامش پیدا کردن در بالای خم، غیرممکن است.

برداشت: چگونه می‌توانم رنگ خوش باده را بدون پرده ببینم وقتی که از دیدن چهره‌ی می‌خورم مست شده‌ام؟

برداشت: اگر موجی به سرم بیفتد و مانند تیغ به فرق سرم زخم بزند، چون حباب نمی‌توانم از سرم بیرون بروم و فکر و آرزوی زیبایی‌ها دور نمی‌شود.

برداشت: افراد پایین‌دست به یاد منعم‌ها نمی‌افتند زمانی که آنها در حال نفع و خوشی هستند، مانند وقتی که ظرفی از شراب خالی می‌شود و فرد در جستجوی دوبارهٔ آن می‌افتد.

برداشت: در این بیت شاعر به تصویر کشیدن یک وضعیت جالب می‌پردازد. او از دریا و ابر صحبت می‌کند و می‌گوید که خواسته‌های گران‌قیمت و بزرگ (مثل دریا) در واقع با شجاعت و جرات انسان‌های دلیر (شخصیتی که شجاعت دارد) به دست می‌آید. او به نوعی اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است به نظر برسد که همه چیز در دسترس نیست و کمی ترسناک است، اما با اعتماد به نفس و جرات می‌توان به خواسته‌ها و آرزوها نزدیک شد، حتی اگر در حالتی خطرناک (مثل تکیه بر شیشه) قرار بگیریم. در واقع، این نباید مانع اراده و اقدام ما شود.

برداشت: وقتی که امکان صحبت کردن وجود نداشته باشد، ممکن است روزی قفل نامعلومی باز شود. همچنان که اگر کوزه‌ای با دهانه بسته باشد، ممکن است از دریا پر شود، اما به دلیل بسته بودن دهانه‌اش، نمی‌تواند چیزی از خود نشان دهد. این نشان می‌دهد که برخی چیزها ممکن است در باطن وجود داشته باشند، ولی به دلیل شرایط خاص، نمی‌توانند نمایان شوند.

برداشت: کیست که دارای عقل و درک بالایی باشد و بتواند در مکانی که حتی افلاطون هم نمی‌تواند آن را درک کند، صدای معرفت را به گوش دیگران برساند؟

برداشت: من حق خود را در این می‌دانم که مذهب و روش‌های مختلف را با هم ترکیب کنم و برای این کار، جام شراب را در مسیر کعبه قرار می‌دهم.

برداشت: در روز قیامت، آسمان مانند یک دفتر جدید باز می‌شود و از جوش و خروش باده، کف‌هایی بر لب‌های دریای بزرگ می‌نشیند.

برداشت: شیشه‌ای که نشکسته، اگرچه کمتر آسیب می‌بیند، اما توبه‌ای که شکسته شده، بیشتر از آنچه فکر می‌کنی آسیب به بار می‌آورد.

برداشت: گربه با این نشان، به روشنی خود را نشان می‌دهد و مانند کوه طور، اجزای خود را از هم پخش می‌کند.

برداشت: صحبت با افراد روشن‌فکر و آگاه موجب تقویت و پرورش روح انسان می‌شود و می‌توان زیبایی‌های درون انسان را در چهره‌های آنان مشاهده کرد.