غزل شمارهٔ ۵۳۵۲

برداشت: من در تار و پود زلف آشفته‌ات، خالی را پیدا کردم و در یک نقطه سیاه، جزئی از قرآن را یافتم.

برداشت: در سیاهی خال زلف تو، به دقت و آرامش تمام، حروف مدعا را در نقطه‌ای نهفته پیدا کردم.

برداشت: از دورنگی و تظاهر دست کشیدم و به عمق وجود خود نگریستم؛ در این عمق به قدری وسعت یافت که حتی یک قطره هم می‌تواند مانند آینه‌ای از بحر عمان، عظمت و زیبایی را نشان دهد.

برداشت: در نتیجهٔ افزایش و تنوع، نتوانستم از مسیر یکتایی خود منحرف شوم، زیرا در زیر سایهٔ بال‌های پرنده‌های خوش‌آواز، باغ زیبایی را پیدا کردم.

برداشت: من خود را شکست داده‌ام و با این حال، به نقطه‌ای رسیده‌ام که نیازهایم را درک کرده‌ام. جستجوی من در میان دشواری‌ها و موانع، به جایی رسید که حقیقت و هدف را در شرایط سخت و ناامیدکننده یافتم.

برداشت: از دنیای مادی جدا شدم و به زندگی ابدی دست یافتم. در دل ناامیدی، به چشمه حیات دسترسی پیدا کردم.

برداشت: صبح که نسیم ملایمی می‌وزید، به جستجوی نوگلی رفتم و وقتی دامنم را کشیدم، در گریبانم چیزی یافتم.

برداشت: خوشحالم که خداوند لطفی به من کرده و با وجود تمام سختی‌هایم، در نهایت توانستم بویی از زیبایی‌های زندگی و عشق را پیدا کنم.

برداشت: سرم را در جیب خود فرو بردم و از آنجا چیزی را خارج کردم که نشان از آسمان و ستاره‌ها داشت، و در نهایت، گریبانی پاره شده پیدا کردم.

برداشت: استخوان‌های من به مانند تکه‌ای سفید و خالص، و جسم ناتوانم مثل سرمه‌ای تیره و غمگین شده است تا شاید از طریق صحبت با آن چشم‌های زیبا و خندان، راهی برای ارتباط پیدا کنم.

برداشت: در قفس به یاد او بودم و وقتی زیر بال چشمم را باز کردم، خود را در گلستان یافتم.

برداشت: وقتی که از خودم بیرون آمدم، چشمم بر روی دل افتاد و یوسف خود را دیدم. با تعجب متوجه شدم که چه کار و گرفتاری عجیبی دارم.

برداشت: انتقادات و دشنام‌ها نتوانست مانع از ادامهٔ راه من شود. در شرایط سخت، مانند شیران، راهی برای فرار پیدا کردم.

برداشت: پس از مواجهه با مشکلات و درگیری‌های مختلف، قلبم به شدت دچار آشفتگی و پریشانی شده است، تا جایی که مانند شانه‌ای گره‌خورده، راهی در آن زلف‌های در هم تنیده پیدا کردم.

برداشت: شبانه، اشک‌های دل من آینه‌ای را که نشان‌دهنده‌ی احساساتم بود، زلال و صاف کرد. در این حال، روشنی دانش و بینش من مانند شمعی از چشمانم که پر از اشک بودند، روشن شد.

برداشت: به دست آوردن وصال آن موهای زیبا که به دور کمر پیچیده‌اند، کار راحتی نبود. به همین خاطر، برای رسیدن به هدفم، به قطره‌ای خون تبدیل شدم تا این رگ را پیدا کنم.

برداشت: من که در جست‌وجوی شادی مرگ بودم، به خاطر دشنام‌های تلخ، از لبخند تو به اندازه‌ای شادی یافتم که بهشت را تجربه کردم.

برداشت: سال‌ها به دنبال دل سرگردان خود بودم و در نهایت آن را در گوشه چشمان غزال‌ها پیدا کردم.

برداشت: در تاریکی شب و در میان جادوی موهای او به دنبال چیزی بودم که ناگهان چشمم به آشنا افتاد و در آن شب تنهایی، چهره‌ای آشنا را دیدم.

برداشت: عشق در وجود من به اندازه یک سر مو هم احساس نمی‌شود، اما وقتی به دیوار کاه نگاه کردم، به قدری شاداب و درخشان بود که مثل برق می‌درخشید.

برداشت: شبنم من در کنار باغ در حال خواب بود و من در آنجا مرتبه‌ای بالا و عالی چون معراج را از خورشید درخشان به دست آوردم.

برداشت: عشق و احساسات عمیق شیخ حسین مانند دریایی است که من از نزد او آرامش و توجه قلبی فراوانی به دست آورده‌ام.

برداشت: من از خاک سیاه هند نگاه روشن دل را پوشانیدم و در اصفهان یافتم.