غزل شمارهٔ ۵۳۰۲

برداشت: در زندگی زمینی، لحظات خوشی را در صبر و تحمل مشاهده کرده‌ام و رد پایم را در خاک و خاکی بودن خودم حس کرده‌ام.

برداشت: اگر افرادی که به دنبال عزت هستند، متوجه شوند که من در بی‌اعتباری چه تجربه‌ای داشته‌ام، وای به حال من!

برداشت: در تاریکی منزلت، خضر چشمه جاودانگی را ندید، اما من در شب زنده‌داری، نعمت‌ها و فیض‌هایی را تجربه کرده‌ام که او ندیده است.

برداشت: در شرایط سخت و سختی‌ها نیز، کسی که زیبایی و خوبی دارد، در مقام و مرتبه‌ای برجسته و خدشه‌ناپذیر قرار دارد. من شخصی را در اوج ذلت و سختی دیده‌ام که در گذشته مقام والایی داشته است.

برداشت: دل من به خاطر غم و اندوه بسیار، از چشمانم بر دامن افتاده است. من همچون بهار، داغ و حسرت بسیاری از لاله‌ها را تجربه کرده‌ام.