غزل شمارهٔ ۵۲۹۸

برداشت: من در سخن خود به زلف یار اشاره کرده‌ام و به زیبایی‌های گفتار او پرداخته‌ام.

برداشت: من وجودم را به زیبایی آتشین دختران لاله‌گون سپرده‌ام و در حریر شعله، این داستان را پیچیده‌ام.

برداشت: اگر بخواهند سرم را ببرند، بدون درنگ این کار را می‌کنم، زیرا برای رهایی از این دستار پیچییده‌ام.

برداشت: من در تلاش هستم تا بند قبا و مشکلات شخصی‌ام را باز کنم، اما در عین حال به دلایل مختلف نمی‌توانم از موانع و قفل‌هایی که در مسیرم وجود دارد عبور کنم.

برداشت: وقتی که نفس شاعر به طرز غم‌انگیزی از دل برنمی‌خیزد، من آه و ناله‌ای از دل آتشین خود را دور کرده‌ام.