غزل شمارهٔ ۵۲۷۸

برداشت: به دقت و با تمام وجودم به خاطر زیبایی محبوبم، تمام ویژگی‌های او را در ذهن دارم، و هیچ کس مانند من نمی‌تواند به خوبی تمامی قرآن را حفظ کند.

برداشت: ظاهر زیبا و دلنواز افراد نیکو، چیزی متفاوت و خاص است. من آن را مانند شبنم بر روی گل‌ها دیده‌ام که همه چیز را پوشانده و جلوه‌ای ویژه به آن بخشیده است.

برداشت: تنها عشق است که مانند خورشید می‌تواند تاریکی‌ها را روشن کند و مومیایی ماه را زنده کند؛ این عشق است که افراد ناتمام را به کمال می‌رساند.

برداشت: حسن و زیبایی در پرده‌ای از شرم و حیا خود را به نمایش می‌گذارد و حتی چاه و زندان زیبایی یعقوب را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: شراب بدون حمایت و پشتوانه، برای نوشندگان شراب مناسب نیست. باید به لب آن لعل خندان، شکل و ظاهری زیبا و کامل بدهیم.

برداشت: در جهان هیچ قلبی نیست که تحت تأثیر درد و رنج عشق قرار نگرفته باشد، و این عشق، به شدت و عمق آن، در وجود هر کسی نهفته است، حتی در دل کسی مانند سلیمان که همه چیز را در اختیار دارد.

برداشت: عشق نمی‌تواند مرا به حال خود رها کند و افرادی که دارای محبت و انسانیت هستند، به سرعت تمام لطف و کمک خود را به من می‌رسانند.

برداشت: آتش نمی‌تواند به عقب برگردد و شمع نیم‌سوز را خاموش کند. این سوز و حرارت عشق کسانی که هنوز عشقشان ناتمام مانده، به طور کامل و جدی می‌سوزاند.

برداشت: تمام عمرت را در دنیایی بی‌فایده گذراندی و عمر خود را مانند آبی که در زمین‌های شوره‌زار بریزد، بیهوده تلف کردی.

برداشت: افراد با احساس و دلسوز می‌توانند از دل‌های شکسته، دوباره دل‌های زیبا بسازند و مانند خورشید، زیبایی و نور را به وجود بیاورند. این افراد می‌توانند به مانند ماهی درخشان، روشنایی و زیبایی را در زندگی به ارمغان بیاورند.