غزل شمارهٔ ۵۲۷۷

برداشت: تلاش کن که در ایام پرعظمت ماه رمضان به احترام این ماه که به خاطر شأن و مقامش کلام خداوند نازل شده، اهمیت ویژه‌ای قائل شوی.

برداشت: انسان به دلیل روزه‌داری و رعایت احکام الهی از سایر موجودات متمایز شده و به کمال انسانی دست یافته است.

برداشت: هرچند که ممکن است در دوزخ به مدت کوتاهی دهان بسته باشد، اما در نهایت درهای بهشت همواره برای همه باز می‌شود.

برداشت: اگر خال روی پیشانی زیبایی‌ها از مشک و عطر باشد، پس خال چهره ماه رمضان، به مانند لیالی قدر، دارای جایگاه ویژه و معنای خاصی است.

برداشت: در هیچ سالی دو عید نمی‌تواند بیشتر از یک بار اتفاق بیفتد و اگر عید واقعا خوش‌یمن باشد، مردم باید سی شب را در این ماه به طور کامل جشن بگیرند.

برداشت: لذت افطار زمانی احساس می‌شود که روزه‌دار روز خود را به خوبی سپری کند. اگر در صبح روزه‌اش را شروع کند، خداوند در وقت شام درهای رحمت و پاداش را به روی او باز خواهد کرد.

برداشت: روزۀ زندگی انسان را پاک می‌کند و دل‌ها را از خواسته‌های ناپسند خالی می‌سازد، اما خودداری و پرهیز در عین حال می‌تواند تمایلات خام را بسوزاند و سختی‌هایی به همراه داشته باشد.