غزل شمارهٔ ۵۲۴۴

برداشت: من که قلبم در هر گوشه‌ای درگیر و مشغول است، وقتی به تو می‌رسم، همه‌ی آن مشغولیت‌ها را فراموش می‌کنم و فقط به تو فکر می‌کنم.

برداشت: اهل دل به کسانی که در عشق به دنیا گرفتار هستند، اجازه نمی‌دهند که به آنها نزدیک شوند و محبت حقیقی را در خدمت به دیگران نمی‌یابند.

برداشت: هر کسی که در بازار دنیا مشغول خرید و فروش و تبادل است، از زیبایی و ارزش واقعی یوسف (نماد زیبایی و فضیلت) محروم می‌ماند.

برداشت: هر کس که به سادگی دل، مشغول تماشا شود، مانند آینه ای در حلقه ای از حیرت باقی می‌ماند.

برداشت: هر کدام از اعضای بدنم را به خاطر تماشای تو از هم جدا می‌کنم، چرا که تمام وجودم به تو مشغول است.

برداشت: هر لحظه عشق نقش‌های تازه‌ای می‌آفریند تا اینکه آن آینه، که تصویر چهره است، به خود مشغول نشود.

برداشت: انسان می‌تواند از فکر و دغدغه‌های دنیایی رهایی یابد، اگر دلش به فکر زندگی آخرت مشغول باشد.