غزل شمارهٔ ۵۱۹۱

برداشت: فرزند گوشه‌نشین از جدایی مردم ناراحت است؛ زیرا پیوستگی به حق، به دوری از انسان‌ها منجر می‌شود.

برداشت: در اجتماع با مردم، ممکن است مشکلات و ضررهای زیادی به وجود بیاید. پس حیف است که به جمع و گفتگو با دیگران بپردازی، به ویژه وقتی که از آن صحبت‌ها بهره‌ای نمی‌بری.

برداشت: مردن به‌طور طبیعی ممکن است دردناک باشد، اما از آنچه در اثر اتلاف وقت و غفلت از هدف زندگی پیش می‌آید، دلخراش‌تر است. اگر آدمی در مسیر حق و حقیقت گام برندارد و وقتم را به بیهوده سپری کند، این جدایی از هدف واقعی زندگی بسیار جدی‌تر و نگران‌کننده‌تر است.

برداشت: بر روی جمعیت مردم تکیه نکن، زیرا غرور ممکن است باعث شود که مانند گوساله‌ای گمان کنی که خداوند به جمعیت مردم اهمیت زیادی می‌دهد.

برداشت: ما به یاد خدا از دنیا کناره گرفته‌ایم و از درگیری‌ها و نزاع‌های مردم بی‌نیاز و بی‌خبر نشسته‌ایم.