غزل شمارهٔ ۵۱۸۷

برداشت: رسیدن به هدف عشق بسیار دشوار است و مانند خوابیدن در زلف معشوق، دشواری‌های زیادی را به همراه دارد. در واقع، راهی که باید طی کنیم تا به عشق برسیم، بسیار طولانی و ناهموار است.

برداشت: کسی که به جنگ و مبارزه می‌پردازد، در هر زمانی که بخواهد، قدرت عشق را احساس می‌کند و از آن نیرو می‌گیرد.

برداشت: آیا کسی می‌تواند از تاریکی وجود خود بیرون رود؟ مگر اینکه نور عشق، مانند شمعی در پیش پایش باشد.

برداشت: عاشقان هرگز از فعالیت‌های عشق خسته نمی‌شوند، چرا که عشق مانند آب شور است که فقط تشنگی را بیشتر می‌کند.

برداشت: اگرچه در جایگاهی که خار وجود دارد، الماس درخشش دارد، اما صائب از دور عشق، بلند نمی‌شود و رشد نمی‌کند.