غزل شمارهٔ ۵۱۶۱

برداشت: چطور ممکن است که چشمان زلیخا بر بدن یوسف روشن شود، وقتی که پاکی و نیکی از یک جیب با پیراهن یوسف بیرون آمده است؟

برداشت: محبت همانند لحظه‌ای است که در زمان قدیم، چشم‌های پیرزنی در کنعان به دلیل عشق و محبت، با کدورت و چالش روبه‌رو می‌شود، همان‌طور که پیراهن یوسف در آن زمان به تهمت و ناراحتی دچار شد.

برداشت: سفیدی و زیبایی خط دیوانی را نمی‌توان با هم مقایسه کرد، مثل این که نمی‌توان نسبت زنجیر را با گردن یوسف سنجید.

برداشت: چطور می‌توان به شرافت و غیرت آسیب زد؟ چشمان فریبندهٔ یوسف دل مردان را می‌رباید.

برداشت: در دوران کودکی، زیبایی‌های مه و خورشید را که در سجدهٔ خود می‌بیند، در مقایسه با زیبایی‌های زنان مصر، هرگز به اندازهٔ جاذبهٔ یوسف نخواهد بود.

برداشت: وقتی که کسی از درد و غم تنهایی خود فریاد می‌زند، دلش مانند زنجیر آهنی، شریک گریه و اندوه یوسف می‌شود.

برداشت: ای صاحب غم، از تاریکی و حال بد خود ناامید نشو، زیرا با دیدن زیبایی یوسف، چشمانت روشن و بینا خواهد شد.

برداشت: عزیز مصر به خاطر مقام و عزتی که دارد، از زحمات و رنج‌ها بی‌خبر است، مانند اینکه وقتی کسی با نیرنگ و فریب به او آسیب می‌زند، او متوجه نمی‌شود و به راحتی زندگی می‌کند.

برداشت: چرا ناگهان از تهمت و دروغ ناراحت می‌شوی صائب؟ آیا به راستی دامن پیراهن یوسف از خارهای تهمت دست نخورده است؟