غزل شمارهٔ ۵۱۳۴

برداشت: من تنها با یک نگاه از طرف آشنا راضی‌ام و به همین خاطر به ساده‌زیستی و عدم اسراف قانع هستم.

برداشت: به دلیل نیکو بودن و زیبایی ظاهر، جهانیان او را شیرین و دلنشین می‌دانند، زیرا با ساده‌زیستی خود و قناعت در زندگی، به مانند شکر در میان لباس، محبوب شده است.

برداشت: از دارایی خودت بهره‌مند شو و به دیگران کمک کن. به دنبال ثروت‌های نامعقول و ویران‌کننده نباش، مانند اژدهایی که همیشه قانع نیست.

برداشت: به دامان عرق نگیر و به خاطر اشتباهاتت به خودت نچسب. سعی کن از کارهای نادرستت راضی نباشی و همیشه در پی یادگیری و پیشرفت باش.

برداشت: همیشه نمی‌توان به راحتی به دارایی پایدار و جاودانی دست یافت. پس از دیدن آن لعل زیبا و جاندار، قانع نباش.

برداشت: خطر چشم بد وجود ندارد برای کسی که با صداقت و حقیقت پیش می‌رود و از عصای خود به اندازه‌ای که نیاز دارد بهره می‌برد.

برداشت: به آینده کارهایی که انجام می‌دهی توجه کن و فقط به آنچه جلوی چشمانت هست اکتفا نکن.

برداشت: از باغ شهادت گلی بچین صائب، به عطر خون از خاک کربلا راضی نباش.