غزل شمارهٔ ۵۱۲۰

برداشت: در اوج شادی و سرور، طوفانی از سماع به راه می‌افتد و این شور و هیجان، آتش درون مستان را تشدید می‌کند.

برداشت: با یک جنبش شاداب رقص و سماع، فضای مجلس را از غبار سنگین غم و افسردگی پاک می‌کند.

برداشت: کسی که در حال رقص و شادی است، می‌تواند درد دل‌ها و ناآرامی‌های دیگران را برطرف کند. این شادی و نشاط باعث می‌شود که حتی کسانی که به ظاهر ساکت و محصور به نظر می‌رسند، به خنده و خوشحالی بیفتند.

برداشت: وقتی مثل بردن خم چوگان، به شکلی شاد و سرمست، گوی دل‌ها را از این میدان پرشور بیرون می‌اندازند.

برداشت: روح آزاد را از قید و بند جسم رها می‌کند و مانند ماهی که از زندان به بیرون می‌آید، آن را به وجد می‌آورد.

برداشت: زاهد باید به نوعی انعطاف‌پذیری داشته باشد و در عین حال از مواهب و خیرات بهره‌مند شود. اگر او به درستی از این تجربه استفاده کند، می‌تواند به دیگران کمک کند و برکات خود را در اختیار همگان بگذارد.

برداشت: اگرچه از گسترش دامن شمع خطر وجود دارد، اما صحبت و گفتگو می‌تواند شمع را روشن‌تر از حالتی که در سماع است، کند.

برداشت: کشتی که مملو از می باشد و از باد و طوفان بی‌نیاز شده، در جشن مستان، با شوق و شور به رقص و سماع می‌پردازد.

برداشت: برق نورانی تجلی کوه را در فلاخن می‌گذارد و همچون ابر، کوه را سبک و آزادانه به حرکت در می‌آورد.

برداشت: اگر در دل هر کسی شوق و اشتیاقی وجود داشته باشد، نیازی به مطرب یا آوازخوان نیست. همانند اینکه کف دریا به تنهایی خود به خود شور و حال را ایجاد می‌کند، افراد خوشحال و سرمست نیز بدون نیاز به موسیقی می‌توانند حال و هوای خاصی داشته باشند.

برداشت: اگر چنین آهنگی برپا شود، قمریان (پرندگان) سروها را از ریشه در می‌آورند و این حالت از بستان، به مانند رقص و شور زندگی می‌شود.

برداشت: کوچه‌ها در آسمان نمایان می‌شوند، همان‌طور که رود نیل پرخروش و پر از شادی است، و در حال رقص و نشاط دست‌ها به آرامی در حال جنبش هستند.

برداشت: هر جا رقص و شادی باشد، باغ و فضای سبز اهمیت ندارد. جشن و شادی را از جوانان و گل‌های تازه می‌سازند و به آنها زندگی و نشاط می‌بخشند.

برداشت: اگر بزرگانی که در علم و معرفت هستند به پایکوبی و رقص بیفتند، دور نیست که آسیاب آسمان را به حرکت درآورند و سماع ایجاد کنند.

برداشت: رقص آسمان هوش و حواسم را می‌برد، هرچند قد خمیده‌ی او از زیبایی برخوردار نیست، اما من از دیدن آن جذبه‌ای خاص در سماع پیران احساس می‌کنم.