غزل شمارهٔ ۵۰۶۶

برداشت: مثل ماهی‌ها از زباله و کثافت دوری کن و مال و دارایی‌ات را برای مردم به نمایش نگذار. باید محضرت با دست پاک و حلال باشد.

برداشت: تا چند می‌توان به خودتان زحمت داد و در عذاب بود؟ یک بار هم که شده، پاسخ سوالات‌تان را بیابید.

برداشت: افزایش مقام و اعتبار تو مثل صعود به آسمان نیست. سعی نکن که دیگری را زیر سایه افکنی و خود را کوچک کنی مانند خورشید که هیچ‌گاه ناپدید نمی‌شود.

برداشت: هر کسی که قبل از مرگش از دنیا، مال و دارایی خود را برای دیگران می‌فرستد، یعنی از این دنیا به راحتی می‌رود و هیچ باری بر دوش او نیست.

برداشت: یوسف از کاروان تو جدا شده و حالا به یک فرصت خوب تبدیل شده است. حالا جهان را با زیبایی‌ها و هنرهای خود پر رونق کن.

برداشت: آفت کم است، کسانی که حالشان را پنهان می‌کنند. صائب، سر خود را از زیر بال خود بیرون نیاور.