غزل شمارهٔ ۵۰۵۸

برداشت: سال و ماه و شب و روز را برای می‌فروشنده آرزو می‌کنم، زیرا با یک پیاله شراب، صبر و عقل و هوش من را از بین برد.

برداشت: دیروز بار سنگینی را به دوش داشتم و امروز مانند یک کوزه سبک، مرا به این سو و آن سو می‌برند.

برداشت: هر کسی که دلش افسرده است، می‌تواند با استفاده از نیروی زندگی و خوشبختی، امید و سرزندگی را به دست آورد. اینجا به نوعی اشاره شده که با بهره‌گیری از منابع و قدرت‌های طبیعی، می‌توان به شادابی و سرزندگی دست یافت.

برداشت: عمر دوباره با نفس گرم به دست آمد، مانند شیشه‌ای که در مجلس شراب روشنایی را پیدا کرده باشد، اما چراغی که در آنجا بود، حالا خاموش شده است.

برداشت: اگر از جوش آمدن دیگ آب کف کند، در نتیجه نشان دهنده این است که هدف نهایی و سود واقعی به دست نخواهد آمد. همچنین، اگر کسی فقط مدام در حال صحبت باشد و به عمل درآمد نپردازد، در واقع به نوعی از ارزش و عقل خود کاسته است.

برداشت: آب روان به دلیل نیرویی که از منبع خود می‌گیرد، به صورت آرام و بی‌حرکت حرکت می‌کند. در این حال، نمی‌توان از بلبل انتظار داشت که بی‌دلیل آواز سر دهد و به زیبایی‌ها طمع کند.

برداشت: هرگز کسی که در پنهانکاری و فریبکاری مهارت دارد، از عواقب کار خود پشیمان نمی‌شود، همان‌طور که پشت آینه هیچ زخمی دیده نمی‌شود.

برداشت: تا زمانی که درآمدت خوب است، خرج کن به طور رسمی و با احتیاط. تا وقتی که می‌توانی گوش بدهی و دیگران را بشنوی، در بحث و گفت‌وگو زیاده‌روی نکن.

برداشت: اگر کسی در زمان مناسبی سکوت اختیار کند، در آن لحظه ارزش و جایگاه او همچون ماه عید در آسمان بالا می‌رود و باعث می‌شود که تقدیر او بهتر از قبل رقم بخورد. خوب و بد دیگران هیچ تأثیری بر آن فرد نخواهد داشت.