غزل شمارهٔ ۵۰۵۴

برداشت: در باغی که میخانه‌ای وجود دارد، گل‌ها مانند ساغرهایی هستند که عطر و طراوت آن‌ها جان را شاداب می‌کند و روح را تربیت می‌نماید.

برداشت: در این باغ، هر درخت خرما که با شکوفه پوشیده شده، همانند لیلی زیبایی است که به خاطر زیبایی‌اش، چادری را به یک شاخه آویزان کرده است.

برداشت: پیکر باغ سیمین مانند گلی زیبا و شاداب شده است، زیرا ابرها به شدت بر روی آن سایه افکنده‌اند و رطوبت لازم را به آن بخشیده‌اند.

برداشت: در این دنیا تنها نخل‌های پرشکوفه وجود دارند و چیزی نیست جز چرخش این خاکی که بر اساس خواسته‌هایش می‌چرخد و ستاره‌اش در حال حرکت است.

برداشت: گل به قدری مجذوب زیبایی خود شده است که همیشه مقابلش آینه‌ای از شبنم وجود دارد.

برداشت: در فصل بهار، چمن به زیبایی چیده شده و مملو از غنچه و گل است که مانند جام و ظروفی برای نوشیدنی به نظر می‌رسند.

برداشت: گلستانی که در بهار شکوفه زده، اکنون زمان خوشی و شادی را برای ما به ارمغان آورده است. بیایید از این لحظات لذت ببریم و از زیبایی‌های طبیعت بهره‌برداری کنیم.

برداشت: هر کس مانند لاله است، اگرچه سرش به زمین بیفتد، دلش همیشه پر از زیبایی و شوق است و هرگز از عشق تهی نمی‌شود.