غزل شمارهٔ ۵۰۴۵

برداشت: به خودت نیندیش، عاشق به شدت ناراحت و غمگین است. فریب زیبایی ظاهری را نخور و خودت را فراموش نکن.

برداشت: هر وقت که دل را با آشنایی مشغول کنی، از مشکلات و کارهایی که از دست رفته‌اند غافل نباش.

برداشت: هنگام نوشیدن شراب، در جمع‌های خوش‌گذرانی، باید مواظب باشی که مشکلات و خطرات پنهان وجود دارند و نباید در خوشحالی این لحظات غافل شویم.

برداشت: همنشینی با کسانی که ناپسند و بیگانه هستند، از به همراهی با کسی که در این زمینه ناآزموده است، خطرناک‌تر است. پیش از سفر، بهتر است همراهی را انتخاب کنی که تجربه و اعتماد لازم را داشته باشد.

برداشت: در این باغ، تنها یک هدف وجود دارد و آن این است که مانند آب بی‌ثبات و ناپایدار نباشی.

برداشت: هرگز نمی‌توانی به دستاوردی واقعی و پایدار برسی، اگر در برابر خطرات و چالش‌های زندگی بدون شجاعت و جرأت عمل کنی.

برداشت: از جامی که نام جم در آن است، به زبان‌ها افتاده است، پس احتیاط کن که در زندگی و دنیا بی‌اثر نباشی.

برداشت: افسرده نباش، اگر نمی‌توانی کسی را شاد کنی. اگر نتوانی دلی را التیام بخشی، خودت هم آزار نده.

برداشت: اگر نی هنری از صدای دل‌نشینی دارد، نباید در کام کسانی که در تلخی سوختند، بی‌فایده و بدون شکر وارد شود.

برداشت: در هر دو طرف زندگی تعادل برقرار نکن. اگر دل مایل به عشق و محبت است، خودت را به دردسر نینداز.

برداشت: پیشانی باز و بی‌تکلف بهتر از داشتن ثروت و جواهر است. مانند صدف که از جدایی مروارید غمگین می‌شود، تو هم نباید دلتنگ و غمگین باشی.

برداشت: دل خود را مانند درخت سرو، سرد و آرام کن. به‌طور ناگهانی و یک‌باره در سایه‌ای آرامش پیدا کن و مثل دار فانی، بی‌ثمر و بی‌فایده نباش.

برداشت: سالیان زیادی است که مانند شبنم، گل در کنار توست. اما در حالی که در این حال و هوا هستی، غافل از وضعیت صائب، که با دل خونین خود به سر می‌برد، نباش.