غزل شمارهٔ ۵۰۴۲

برداشت: ای دل، از آن دنیای دیگر آگاهی پیدا کن و از آرامش جانت باخبر باش.

برداشت: تا کی می‌خواهی با چهره‌ای همچون تیر، به هر سو نگاه کنی؟ گاهی هم ممکن است از نشانه‌ای خبری دریافت کرده باشی.

برداشت: در دنیای خود، خبری خوشایند وجود ندارد؛ شاید از افرادی که از خود رفته‌اند، خبری به دست آورده‌ای.

برداشت: در برابر خطرات و عدم اعتماد به نفس در نگهبانی، ای شبان، بهتر است که از وضعیت گوسفندانت آگاه باشی.

برداشت: ای عشق، در مسیر پر درد و رنجی که طی می‌کنم، ای نورانی‌ترین وجود، لطفاً خبری از حال و روز من برسان.

برداشت: ای سرپرست کاروان، کسانی که از پا درآمده‌اند و به عقب افتاده‌اند، چه خبری از آن‌ها داری؟

برداشت: در این دو هفته‌ای که با تو هستم، ای گل، کمی از بلبل‌ها خبر بگیر.

برداشت: ای ماه مصر، چون به دست عزیزی رسیده‌ای، احتمالا از حال آن پیر ناتوان خبری گرفته‌ای.

برداشت: هر از گاهی ممکن است از دوستانت که مانند نور چشمم هستی، خبری در مورد دشمنانم بگیری.

برداشت: ای ماه، تا زمانی که سال‌ها از ساغر خورشید می‌نوشی، شاید خبری از پارچه‌های کتانی که بر تن داری، به گوش‌ت برسد.

برداشت: از کسی که با وجود مرگش، روح و زندگی را به تو می‌بخشد، ای عیسی، باید در این زمان با خبر باشی.

برداشت: اگرچه در جستجوی بی‌خبران هستی، اما ممکن است هرگز به نتیجه نرسی، حتی اگر از زبان آنان خبرهایی بشنوی.