غزل شمارهٔ ۵۰۴۰

برداشت: با دیگران خوب رفتار کن و با خودت در تلاش و مبارزه باش. پیروز میدان جنگ، کسی است که نام و افتخار خود را حفظ کند.

برداشت: پرستش بت بهتر از خودپرستی است؛ در قید و بند خود نباش و به بند و زنجیر فرهنگ غیرباش.

برداشت: خلق (مخلوق) و نعمت‌های الهی به یک فرد خاص تعلق نمی‌گیرد. اگرچه ممکن است روزی شما محدود به نظر برسد، ولی وجود شما و ظرفیت‌تان بسیار وسیع‌تر از آن است که به نظر می‌رسد.

برداشت: اگر تو به خوبی‌های خود ادامه دهی و در برابر سختی‌ها مقاوم باشی، هیچ‌گاه به زحمت نیفتی و همواره در برابر مشکلات قوی بایستی. تلاش کن که مانند یک نهنگ بزرگ و محکم، در برابر دندان‌های تیز دیگران آسیب‌پذیر نشوی.

برداشت: به نظر می‌رسد که نمی‌توان به صلح و جنگ در میان مردم جهان اعتماد کرد؛ زیرا وقتی که صلح برقرار می‌شود، باید آماده جنگ نیز بود.

برداشت: از چشمه‌ای که مانند تیغ برنده است، آب بخور و رویت را زیر نور خورشید زرد رنگ پاییز بپوشان. رنگ لاله را به خود بگیر.

برداشت: اگر به دنیا و جنبه‌های ظاهری آن اهمیت نمی‌دهی، هنگام قیامت در عذاب و سختی این وضعیت را تجربه خواهی کرد.

برداشت: به هزاران بار به تو گفته‌ام با مردم خوب و صلح‌آمیز رفتار کن، اما با درون خود و مشکلات شخصی‌ات درگیر باش.