غزل شمارهٔ ۵۰۳۷

برداشت: گاهی در تاریکی غرق می‌شوی و گاهی در نور و روشنی قرار می‌گیری. گاهی ممکن است نماد اندوه باشی و در مواقعی دیگر نماد شادی و جشن.

برداشت: شیر و شکر را به کودکانی که طبع خوبی دارند بده، و از حقایق زندگی خرسند باش، حتی اگر در برخی مواقع طعم تلخی یا تلخی‌هایی را تجربه کنی.

برداشت: وقتی کشتی به گل می‌نشیند و بی‌پناه می‌شود، بهتر است که در برابر مشکلات صبر و تحمل به‌خرج دهد و نگران نباشد.

برداشت: از افراد نادان گرفته و در عوض فرد با درک و پخته‌ای به آنها بده، تا مانند تنور همیشه گرم و آماده برای کارهای خوب و محبت‌آمیز باشی.

برداشت: چشم کلیم مانند دست ابن‌مریم سفید و درخشان شد، چهره‌ات را برافروز و با صبر و حوصله در جایگاه خود قرار بگیر.

برداشت: اگر راهی به محفل نزدیکان نمی‌برند، از دور به نظاره بنشین و مراقب باش.

برداشت: وقتی که عقل و فهم به آخر خط می‌رسد، تو نیز مثل دیگران که درک درستی ندارند، بی‌عقل به نظر می‌رسیا.