غزل شمارهٔ ۵۰۳۵

برداشت: از وابستگی‌ها و دغدغه‌های دنیوی رها شو، با شجاعت و استقلال زندگی کن و بدون به دست آوردن دنیا، موفق و راضی باش.

برداشت: این شعله‌ها ماندگار نیستند، مانند لاله‌ای که از آتش دلش به وجود آمده. باید با همه وجودت زندگی کنی و بسوزی.

برداشت: خودت را مانند خورشید نکن که نور عشق را نپذیری، بلکه مانند سایه‌ای باش که همیشه در کنار خورشید حضور دارد.

برداشت: چرا ارزش تو کمتر از دیگران باشد؟ باید بیشتر از دیگران در حجاب و پنهان باشی.

برداشت: اگر چشمانت به خوشبختی باز شود، از هیجانات درونت به آرامش برس، مانند نمکی که در خواب چشمت است.

برداشت: اگر می‌خواهی بدون حساب و کتاب به بهشت بروی، باید نفس‌ات را کنترل کنی و با دقت به رفتارها و اعمال خود توجه داشته باشی.