غزل شمارهٔ ۵۰۲۰

برداشت: آتش عشق هرگز پس از مرگ خاموش نمی‌شود. چگونه می‌تواند شعله‌ی دل سنگی خاموش گردد؟

برداشت: از نصیحت‌ بی‌پایه و بی‌فایده، عشق در آرامش است، زیرا که دریا نمی‌گذارد پرده‌اش کنار برود و خود را آشکار کند.

برداشت: اگر مانند شمع، به خاطر زندگی‌ات در حال خاکستر شدن هستی، نباید از حرف‌های خوب و بد دیگران برنجی و سکوت کنی.

برداشت: در گفتگوهای کم‌مقدار با افرادی که احساسات منفی و حسادت دارند، دقت کن و از غیرت و عزت نفس خود محافظت کن، زیرا این نوع مکالمات به سرعت می‌تواند به آرامش و خاموشی بیانجامد.

برداشت: دل‌ها به خاطر نفس‌های تیره و آلوده می‌شوند و از هیچ چیزی شرم نمی‌کنند و در خاموشی خود به تماشای این وضعیت ادامه می‌دهند.

برداشت: شکایت تو از آسمان به خاطر سختی و خشن بودن خودت است، در حالی که زمین زیر پاهایت نرم و ملایم است و صدایش به گوش نمی‌رسد.

برداشت: به دلیل نبود مهر و محبت در جهان، حال و روز من را به حرکت وا می‌دارد، در حالی که روحیه‌ام مانند گهواره‌ای بی‌صداست.

برداشت: به مرور زمان، کودک که به صحبت کردن می‌افتد و یاد می‌گیرد چگونه صحبت کند، زبان عقل و دانش نیز آرام‌آرام خاموش می‌شود.

برداشت: اگر باد خوشی و شادابی به وزیدن بیفتد، صائب، مانند غنچه‌ای که آماده‌ی شکفتن است، دیگر خاموش نخواهد ماند.