غزل شمارهٔ ۴۹۷۵

برداشت: این بیت به زیبایی و تاثیری که خواب چشم محبوب دارد اشاره می‌کند. خواب چشمان او به دلیل ناز و لطافتش باعث می‌شود که مژه‌هایش به آرامی بر روی هم بیفتند و تداعی‌گر آن خواب شیرین و دلربا باشد. در واقع، این خواب نماد احساسات عمیق و شور و شوق عاشقانه است.

برداشت: او با ضربه‌ای که می‌زند، نمی‌تواند جان را بلرزاند، زیرا ناز و لطافت تیغش به قدری سنگین است که همچون لنگر مانع از جنبش است.

برداشت: این چه مژگان بلندی است که باز نشده و می‌تواند مانند تیر از کمان برای شکار تو شلیک شود؟

برداشت: اگر کسی از دست زلف معشوق رهایی یابد، دلش چه کار کند وقتی که به غبار خط او گرفتار است؟

برداشت: هر کسی که در برابر نگاه بازیگوش تو، به بیهودگی و شگفتی دچار شود، هرگز نمی‌تواند به زنجیر چشم‌های زیبا و دلربای غزال‌ها درآید.

برداشت: وقتی زیبای مغرور به زمین می‌افتد، چه جالب که به خود فکر نمی‌کند و دلش را برآشفته می‌سازد.

برداشت: اظهار پشیمانی از گناه، در حالی که دل درگیرش نیست، مانند خوابیدن است که در خواب، رؤیاها را تعبیر کنی.

برداشت: از اندوه و افسوس افراد سالخورده بپرهیز، زیرا این اندوه مانند کمانی است که تیرش هرگز بر زمین نمی‌افتد.

برداشت: هر کسی که در خرابه‌ای قدم بگذارد، به گنجی دست نخواهد یافت. صائب، غم معمار و دست‌اندرکاران تعمیر آن را به دوش می‌کشد.