غزل شمارهٔ ۴۹۲۸

برداشت: در اینجا به زیبایی و جذابیت چهره کسی اشاره شده است که به خاطر آتش عشق، درخشانی و جذابیتش کمتر نمایان می‌شود. اشاراتی به شمع و پروانه نیز وجود دارد که نشان‌دهنده تأثیرات عشق و جاذبه‌هاست. در واقع، این تصویر به تلاطم احساسات و زیبایی‌های درونی اشاره دارد که گاه به سختی قابل مشاهده‌اند.

برداشت: نگاه کردن به گل و شبنم خوشایند است، اما برای بلبل، بوی گل ارزش کمتری دارد وقتی که چهره‌اش غمگین و پرآب است.

برداشت: خداوند ما را از وعده‌های طولانی و بی‌عمل دور نگه دارد، چرا که خود او به ما وعده‌ی روز قیامت و حساب و کتاب را داده است.

برداشت: دنیا پر از جنگ و درگیری است و من پیراهنی دارم که تارهای آن از جانم بافته شده و جسم ناتوانم، خود پود آن پیراهن است.

برداشت: من به خاطر سپند شوخ‌چشمی نذر آتش کرده‌ام، صائب؛ که چشم من با آن دودی که از آتش برمی‌خیزد، به نور و روشنی خواهد رسید.