غزل شمارهٔ ۴۸۷۱

برداشت: ای جوان، مراقب باش که در برابر خطرات زندگی غافل نشوی؛ زیرا همانطور که نمی‌توان از خطر شمشیر پشت کمان بی‌خبر بود، نباید از تاثیرات زمان و بی‌توجهی به پیری نیز غافل شد.

برداشت: ای جوان، از فریب صبحی که به تو قدرت و مقام می‌دهد غافل نمان؛ زیرا خنده و لطف آسمان همچون عسل شیرین است و تو نباید از آن غافل شوی.

برداشت: جاری شدن سیلابی شدید و بی‌رحم، دلی را که پر از بزرگ‌منشی است تحت فشار قرار می‌دهد. بنابراین، غافل نباشید از این وضعیت دشوار و تأثیرگذار.

برداشت: نشانه زیبایی و صفای این گلزار به خاطر زیبایی و شکوه توست، پس قدر و عظمت جان‌باختگان خود را فراموش نکن.

برداشت: عزیزم، با دقت به زیبایی‌های دور و برت نگاه کن و در دل آرامش را پیدا کن. نگذار که حسادت یا تنگ نظری مانع از درک زیبایی‌ها شود. زندگی فراز و نشیب‌های زیادی دارد، پس غافل نشو و از لحظات خوب بهره ببر.

برداشت: در زمانی که درختان برگریز هستند و هیچ نوری ندارند، کرم‌ها با کسانی که نیازمند و بی‌چاره‌اند، زیبا و دلپذیر به نظر می‌رسند. پس ای باغبان، در فصل خزان باید مراقب باشی و از بلبلان غافل نشوی.

برداشت: حلقه‌ی گرداب کشتی را بیشتر وادار به سردرگمی می‌کند، وقتی که بر خواسته‌ات آسمان بگردد، غافل نباش.

برداشت: یاد یوسف که در خانه غم زندگی می‌کرد، در دل صائب برانگیخته بود. او به یاد بوستان نباید غافل شود، حتی اگر در قفس باشد.