غزل شمارهٔ ۴۸۶۰

برداشت: وقتی لب پیمانه پر می‌شود، حتماً باید از صحبت کردن پرهیز کنی. حتی اگر حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشی، در جمع سکوت کن.

برداشت: در جایی که آرامش و امنیت برقرار است، همانند غنچه‌ای که با تمام وجود زیباست و چیزی نمی‌گوید، باید با کلام خوش و دلنشین، سکوت کرد و از سخن گفتن پرهیز نمود.

برداشت: اگر به خوبی و با مهارت کار می‌کنی، نیازی به سخن گفتن و خودنمایی نیست. تنها اثر زیبای تو بر کارت کافی است، پس مانند کوهکن خاموش بمان و فقط به کار خود ادامه بده.

برداشت: اگر چشم روشنی داری و فهمی عمیق، در برقراری ارتباط خود سخن را با احتیاط برانید و به جای گفتن کلمات بیهوده، به رفتار خود توجه کن.

برداشت: غنچه‌ای که به گل تبدیل شده، نگرانی و غم را از دل بیرون می‌برد. تو کلید دروازه موفقیت را در دست داری، پس به زبان نیامده و سکوت کن.

برداشت: زمانی که مانند شمع با حرارت و اشتیاق درباره تو صحبت می‌شود، بهتر است که در جمع ساکت باشی و حرفی نزنی.

برداشت: شبنم به آرامی و بی‌صدا در دل گل‌ها تأثیر می‌گذارد و زیبایی آن‌ها را نمایان می‌سازد. اگر می‌خواهی مانند گل‌ها درخشان و زیبا باشی، باید همچون شبنم سکوت و آرامش را در خود حفظ کنی.

برداشت: طوطی صفحه آیینه را به حرف درآورد تا تو از هنر سخن گفتن بی‌خبر نمانی، بنابراین خاموش بمان.

برداشت: اگر زبان شیوایی داری، ای بلبل، در حضور شاعر که با قلمش سخنان رنگین می‌سازد، سکوت کن.