غزل شمارهٔ ۴۸۵۴

برداشت: این جمله به این معناست که متأسفانه هیچ‌کس نمی‌تواند با دوستی و عشق، به خوبی با دختر زعفرانی خود رفتار کند. انگار که کسی نتوانسته است به درستی با او ارتباط برقرار کند.

برداشت: پیش از آنکه قطره آب به خاک بیفتد، جایز نیست که همیشه به دریا نپیوندد.

برداشت: هیچ گرگی زیبایی یوسف را نمی‌بیند مگر اینکه آینه وجود خود را پاک نکند.

برداشت: در این شهر، دیوانگی هزینه‌بر است؛ چرا هیچ‌کس چون سیل، به سوی بیابان نمی‌رود و از این وضعیت دور نمی‌شود؟

برداشت: اگر در چشم کسی که ارزش ندارد، مگسی را قرار دهی، بهتر است که با او مانند سفله رفتار کنی و از او دوری کنی، زیرا هیچ‌کس نباید تحمل کند.

برداشت: احوال دل صائب به وضوح و روشنی از چهره‌اش نمایان است، این وضعیت نشان‌دهنده‌ی چیزی نیست که بتواند کسی را رسوا کند.