غزل شمارهٔ ۴۸۰۰

برداشت: هنوز هم زیبایی چهره‌ات در دل‌ها تاثیر می‌گذارد و آتش عشق تو باعث می‌شود که دل‌ها بسوزند و عذاب بکشند.

برداشت: خورشید وجود تو در پس ابرهای پنهان است؛ هر چند که چهره‌ی تو باعث اشک‌ریزی چشم‌ها می‌شود، اما هنوز هم نوری از تو نمی‌افتد.

برداشت: این بیت بیانگر زیبایی و جذابیت لبان دختران است. هرچند که شخصی می‌تواند با تلاش به اهداف خود برسد و در کنش‌ها فعال باشد، اما هنوز هم از نگاه کردن به آن زیبایی و جلوه‌ی دل‌انگیز، احساس سرخوشی و شادی می‌کند.

برداشت: اگرچه زیبایی تو باعث می‌شود که کسی به حساب و کتاب نیفتد، نگاهی که بر من می‌افکنی هنوز بی‌حساب و کتاب است.

برداشت: ماه تو هر چند که دور و محصور در نور خود است، اما همچنان از تابش آفتاب در امان نیست.

برداشت: از اثر خط و قلم زیبایی تو دنیا در هم و بر هم شده است؛ این در حالی است که دو چشمت به خواب غفلت فرو رفته و هنوز بیدار نشده‌اند.

برداشت: اگرچه لب‌های زیبا و سرخ تو از اثر چهره‌ات بی‌مایه شده، اما همچنان حجاب عشق از آن می‌ریزد و برمی‌خیزد.

برداشت: توانایی تو در پوشاندن عیوب و زیبایی‌هایت به قدری است که می‌تواند آثار مختلفی بر چهره‌ات بگذارد، همچنان که بر روی آب، خطوطی ناچیز به جا می‌ماند.

برداشت: هرچند که زیبایی خط و نوشته‌ها بسیار جذاب و تماشایی است، اما من هنوز از نگاه کردن به آنها خودداری می‌کنم.