غزل شمارهٔ ۴۷۹۷

برداشت: کیست که امروز به گوشه‌ی گلخن (محل امن) رفته است؟ چرا که شعله‌ها همگی با قدرت و اعتماد به نفس در حال خودنمایی هستند امروز.

برداشت: کدام رشته‌ای که به سوزن کشیده شده، امروز زنجیر زخم کهنه را پاره می‌کند؟

برداشت: کدام آدم دلیری به سفر به این بیابان آمده است؟ در اینجا همه خارها سر بلند کرده‌اند و باعث دردسر می‌شوند.

برداشت: انسانی که مانند کوه آرامش دارد، به کسانی که امروز دست به کار شده و تلاش می‌کنند تا از یراق و زین خود حمایت کنند، توجه می‌کند.

برداشت: از جدایی و تفرقه دل نگران نباشید، زیرا آن‌ها امروز در سایه درخت خود، به آرامش و امنیت رسیده‌اند.

برداشت: کسی که به خاطر دیدن زیبایی‌های گلستان، قامتش را راست کرده است؟ چرا که امروز همه درختان سرو، سرهاشان را بلند کرده‌اند.

برداشت: کسانی که امروز زندگی سختی را تجربه کرده‌اند و در تنگنا بوده‌اند، از نگرانی و فشار که ممکن است در قیامت و در قبر برایشان پیش بیاید، بی‌خبر و فارغ‌اند.

برداشت: گروهی مانند سیل از پل صراط عبور می‌کنند، چرا که امروز مسئولیت سنگین مردم بر دوش آن‌هاست.

برداشت: مرگ با گروهی چه می‌تواند بکند که امروز طعم تلخ زندگی را چشیده‌اند؟