غزل شمارهٔ ۴۷۶۵

برداشت: چشم شگفت‌زده هنوز حجاب را مانعی می‌داند و عاشق ناکام را تنها به خودخواهی می‌شناسد.

برداشت: کیست که بتواند با صدای بلند بگوید بوسه بر روی او چه معنایی دارد؟ او هنوز می‌داند که چگونه باید در خفا به عشق خود نگاه کند.

برداشت: بوی شیر تازه از ظرف شکر به مشام می‌رسد و بوسه را شیرین‌تر از فحش می‌داند، حتی اکنون.

برداشت: چشم آن وحشی غزال همچنان حلقه‌های دام را در مسیر خود می‌بیند، و از این رو به قربانیان خود بی‌توجهی نشان می‌دهد.

برداشت: علم و دانش در نظر او به شوخی گرفته شده و در زمان آزادی‌اش از مدرسه، هنوز از درک واقعیات و اهمیت آن‌ها بی‌خبر است.

برداشت: هر چقدر که از شوخی‌ها می‌خواند، فراموش می‌کند. او هنوز نمی‌داند که زبان نامه و پیام چیست؟

برداشت: ناله‌های دل‌فروخته‌اش به گوش نمی‌رسد، زیرا او عشق را مانند یک بازی برای یتیمان می‌داند و هنوز از آن آگاهی ندارد.

برداشت: عاشق در تلاش و احساس خود است، اما فردی که قدرت را در دست دارد، به سادگی نمی‌تواند ارزش و عمق عشق را درک کند. او هنوز به بلوغ فکری نرسیده و بیشتر شبیه یک کودک بازیگوش و سرکش است.

برداشت: اگرچه تجربه‌داران و پخته‌ها به آتش درون خود دچارند، اما هنوز هم فکر او را خام و ناپخته می‌دانند.