غزل شمارهٔ ۴۷۵۹

برداشت: به هر حال، تلاش برای آرزو کردن برای مردم تا چه زمان ادامه خواهد داشت؟ چند بار می‌خواهی به دو سمت مختلف نماز بخوانی؟

برداشت: تا جایی که می‌توانی، در مقابل افرادی که شایستگی ندارند، آبرو و حیثیت خود را نریز. به جای آن، سعی کن در برابر خداوند با نیت خالص و با آبرو نماز بگذار.

برداشت: تا زمانی که از دنیا خارج نشدی، به حق رو نیاور. در دین، نماز خواندن بدون وضو جایز نیست.

برداشت: وقتی که مشغول صحبت کردن باشیم و حرف‌های دل خود را بزنیم، در واقع روح عبادت را از بین می‌بریم و نماز درست و مؤثر نخواهد بود. بنابراین، نمی‌توان در حال گفتگو به کمال عبادت رسید.

برداشت: اگر می‌خواهی در عالم پرفشاری که دور و برت هست، آرامش داشته باشی و حضور داشته باشی، باید از نگرانی و افکار پریشان دوری کنی، زیرا در چنین حالتی نمی‌توانی نماز صحیحی بخوانی.

برداشت: نیازی به وضو گرفتن برای کنار گذاشتن علاقه‌ها نیست؛ همین که با این وضو نماز بخوانی، تا قیامت می‌توانی به عبادت ادامه دهی.

برداشت: ماه کنعان با زیبایی و جذابیتی که دارد، در دل مردم خیال و اشتیاقی برمی‌انگیزد. او به گونه‌ای در مقابل چشمان مردم خود را می‌آراید که انگار در حال انجام یک مراسم مهم و نورانی است. این وضعیت، جلوه‌ای دلنشین و زیبا به او می‌بخشد و همه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: دست خود را از دنیای مادی پاک نکرده‌ایم، اما با این حال باید تلاش کنیم که به نزدیک شدن به خدا بپردازیم، حتی اگر بدون وضو باشیم.

برداشت: عبادت چشم عارف به بهشت نیست، زیرا کار مردان درست، فقط برای زیبایی‌ها و تنوع عطر و رنگ نیست.