غزل شمارهٔ ۴۷۳۵

برداشت: سریع‌ترین برق هم نمی‌تواند به شدت عمر بشتابد، پس مراقب باش که دل خود را به فراز و نشیب‌های لحظات عمر وابسته نکنی.

برداشت: اگر با دیدی عبرت‌آموز نگاه کنی، هرماه نو نشان‌دهنده‌ای است به زیبایی که در مسیر زندگی‌ات گام برمی‌داری.

برداشت: این بیت بیانگر این است که در زندگی، آرزوها و هدف‌ها ممکن است همچون رشته‌هایی به هم متصل نشوند و در نهایت، انسان نمی‌تواند همه آن‌ها را به دست آورد. عمر انسان، به عنوان کتابی که باید از آن بهره برد، در این بین بی‌معنا و بی‌هوده می‌گذرد. به عبارتی، باید به زندگی توجه کرد و آن را به درستی سپری کرد، زیرا زمان بسیار ارزشمند است.

برداشت: تا جایی که می‌توانی خودت را کنترل کن، چون هر نفس که می‌کشی نشان‌دهنده‌ی وجودت نیست و مانند حبابی در قصر عمر خواهد بود.

برداشت: من از عمر کوتاه خود ناراحتم و اگر طول عمر به آرزوهای زیبا افزوده شود، ای کاش آن را در محاسبه عمرم در نظر می‌گرفتم.

برداشت: اگر فرصتی برای زندگی دوباره به من بدهند، از بوسه‌های کنج لب تو استفاده می‌کنم تا زندگی‌ام را پر از عشق و خوشی کنم.