غزل شمارهٔ ۴۷۲۷

برداشت: چشمانت زیباتر از زیبایی‌های غزال‌های ختن و جذاب‌تر از روز عاشقان است، و شب زلفت تاریک‌تر از سیاهی شب است.

برداشت: اگرچه خط سبز زیبایی را به تصویر می‌کشد، اما زیبایی و محبت تو از آن هم بیشتر است و دل من را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برداشت: اگرچه غزال به مسیر خاصی پایبند نیست، اما دیدن آن از چشم یک شکارچی، آن را به سوی راهی مشخص هدایت می‌کند.

برداشت: در نزدگاه رحمت و بخشش تو، هر کس که بی گناه‌تر است، بیشتر در هراس و لرز قرار دارد.

برداشت: ای کاش می‌توانستم به تو نگاه کنم، چون هیچ‌گاه در چشمان کسی، زیبایی و عشق را مانند نگاه تو ندیده‌ام.

برداشت: اگرچه زمانه پر از ظلم و کینه است، تو خود به مراتب کینه‌توزتر و ستمگرتر هستی.

برداشت: دل شکسته من در میان خاک و غم، از پرنده‌ای که پرهایش را شکسته و بی‌پناه است، بی‌پناه‌تر به نظر می‌رسد.