غزل شمارهٔ ۴۷۲۶

برداشت: آه‌های عمیق و دل‌دردناک در دل‌های کوچک و تنگ، باعث می‌شود یوسف بیشتر از این چاه به سوی روشنی و ظهور برآید.

برداشت: هر چه عشق بیشتر انسان‌ها را در مسیر خود دچار مشکل می‌کند، مردم بیشتر به این مسیر گرایش پیدا می‌کنند.

برداشت: شب را بیدار بمان، زیرا که در دل شب، نعمت و رونق خاصی وجود دارد که از سحرگاه نیز بیشتر است.

برداشت: لایه‌ای که بر روی آینه نشسته، آن را تیره و کدر می‌کند، اما به کسانی که با واقعیت‌ها آشنا هستند، این زنگار بیشتر نمایان می‌شود.

برداشت: از خودت کم کن و خود را سبک‌بار کن، زیرا در این دنیای قدیمی و پر از مشکلات، سختی و مشکل بیشتر از آنچه که تصور کنی وجود دارد.

برداشت: برای رسیدن به موضوعات عمیق و پیچیده، باید تلاش و زحمت زیادی کشید، زیرا مانند مسیرهای کوهستانی، پر از پیچ و خم هستند و راهی طولانی‌تر از آنچه فکر می‌کنی دارند.

برداشت: عشق به افرادی که در حال ویرانی و بیچارگی هستند، همیشه توجه و نظر دارد و از زیبایی و نیکی بهره‌مند می‌شود.

برداشت: هر کسی که در طبیعتش تغییرات و تحولاتی وجود ندارد، حتی با داشتن مقام و قدرت بیشتر، وضعیت او تغییر نخواهد کرد.

برداشت: صائب می‌گوید که او از آفتاب، بهره‌ای بیشتر می‌برد، حتی اگر دلش جویای نور ماه باشد. این به این معناست که هر چه بیشتر از نور و برکت آفتاب بهره‌مند می‌شود، دلش همچنان به دنبال زیبایی و جذابه ماهاست.