غزل شمارهٔ ۴۷۱۳

برداشت: عشق و عشق‌ورزی را با تمام وجود در دل نگه‌دار و تا حد امکان حرمت و احترام مهمان را رعایت کن.

برداشت: هر کسی که عینک به چشم بزند، دلش زود آسیب می‌بیند. ای چشم شنگول، حرمت و احترام پیران را نگه‌دار.

برداشت: غزال من به خاطر لبخند زیبای گل، از من دور می‌شود. ای غنچه، لطفاً دست خود را از گریبانم دور نگه‌دار.

برداشت: در هر جایی، آبرو و اعتبار خود را خدشه‌دار نکن، ای خضر؛ مواظب چشمه حیات باش و آن را حفظ کن.

برداشت: ای خط، زیبایی و طراوت آن چهره را خراب نکن. فقط یک قطره از زیبایی‌ات را برای سیب‌های آن لب نگه‌دار.

برداشت: ای دل، صبح را بدون آه و درد نگذران، تمام غم و اندوه را برای شب غریبان نگه‌دار.

برداشت: ای صائب، اختیار دل را به دست باد و طوفان نده. این کشتی شکسته را از طوفان نجات بده و نگه‌دار.