غزل شمارهٔ ۴۷۱۱

برداشت: ای دل، صبر و تحمل خود را حفظ کن و مراقب ارزش و زیبایی عشق و محبت باش.

برداشت: برای رسیدن به عشق و احساسات عمیق، نباید زیاد تلاش کنی و بیهوده جنگ کنی. بلکه باید آرامش داشته باشی و فرصت‌ها را غنیمت بشماری.

برداشت: صرفا به فکر حضور قلب نباش و در تلاش برای به دست آوردن روزی نباش. این فرصت را برای عبادت خود حفظ کن.

برداشت: تا زمانی که دانه ای در خاک نرشد، هیچ جوانه ای نیز نمی روید. پس مدتی صبر کن و از فعالیت زیاد خودداری کن.

برداشت: مواظب باش که در لباس شکایت از فقر سخن نگوئی، زیرا مانند آب خضر، باید تاریکی را حفظ کنی.

برداشت: در تلاش برای تأمین معیشت و زندگی، به خودت آسیب نزن و رنج زیادی متحمل نشو. تا جایی که می‌توانی، سعی کن عزت نفس و کرامت خود را حفظ کنی.

برداشت: اگر می‌خواهی در فصل پاییز همانند درخت سرو که در بهار سرزنده است، بدبخت نشوی، باید دست سخاوت و generosity خود را دریغ نکنید.

برداشت: عیسى با تلاش و کوشش به بالاى دنیا دست یافته است، بنابراین با هر دو دستت تلاش و کوشش خود را محکم نگه‌دار.

برداشت: این یک بلور شفاف است که هرگز نمی‌توان آن را جلا داد. از اصابت ناخن‌های داغ آسیب‌پذیر اهل سلامت دور بمان.

برداشت: یک کشتی پر از شمع است، اما برای اینکه تنها یک شمع را زیر حمایت و مراقبت نگه‌داریم، باید دقت کنیم.

برداشت: پیش از آنکه دیگران به تو بی‌احترامی کنند و تو را سرزنش کنند، ای گل، مراقب خودت باش و از جمع دوستان و چگونگی ارتباطاتت محافظت کن.

برداشت: به صراحت و بدون هیچ پوششی به روز حساب و کتاب نگاه کن و خودت را از دیدگان پر از نگرانی قیامت محفوظ بدار.