غزل شمارهٔ ۴۷۰۸

برداشت: شراب را در زیر لباس پرهیز نگه‌دار و این ماه زیبا را که در ابرهای سیاه پنهان شده است، حفظ کن.

برداشت: از ریشه رشد کن و امید را همچون نهالی در ته یک شیشه برای صبحدم حفظ کن.

برداشت: بدر شب با حالتی بی‌پروا و با نگاهی به ساقی، همزمان به ماه نیز توجه کن. این تصویر نشان‌دهنده‌ی لذت جستجوی زیبایی‌ها و لذت‌های شبانه است.

برداشت: اگر پیر مغان تو را از توبه کردن باز دارد، باید با دقت و توجه به او گوش کنی، زیرا او خیرخواه توست.

برداشت: وجود بال و پر درختان، نشانه رشد و بالندگی آن‌هاست. زمین پاک نگهدار نفس، به‌ویژه برای دم صبح که تجلی دوباره زندگی است.

برداشت: انسان با نگاه به آینه بی‌نقص، باید به خودبین شدن پرهیز کند و در دلش نکات منفی و گناهان را پنهان نکند.

برداشت: سینه‌ات را از صفا و زیبایی به افرادی که غافل هستند نشان نده، زیرا مثل آینه‌ای که دچار زنگ‌زدگی شده، خود را ناپاک نشان می‌دهی.

برداشت: ماهی محیط را دور از سکوت به گردش درآورد، صائب. در مهمانی شراب، زبانت را نگه‌دار.