غزل شمارهٔ ۴۷۰۱

برداشت: اگرچه در دل من از زخم تیر تو احساس درد زیادی دارم، اما باز هم به خاطر تو مانند کسی که از خواب بیدار می‌شود، آهی می‌کشم.

برداشت: من به کمک قرضی از بال‌ها امید دارم، به خاطر سادگی کسی که از آسمان منحنی به سوی زمین پرتاب می‌شوم، مانند تیر.

برداشت: وطن را تنها مردان شجاع و دلاور ترک می‌کنند که در میدان نبرد، با شجاعت و افتخار، از تیرها و خطرات نمی‌ترسند. این مردان به خاطر گردن‌افراشته‌گی و فداکاری‌شان در راه میهن، تلاش می‌کنند که به قهرمانی برسند.

برداشت: نمی‌توان همزمان به دو هدف مختلف دست یافت. کسی که در جستجوی حقیقت و نزدیکی به خداست، مانند تیر است که از یک کمان پرتاب می‌شود و نمی‌تواند همزمان در دو مسیر حرکت کند.

برداشت: با زبان خود به بزرگان بی‌احترامی نکن، زیرا عاقلانه نیست که با حرف‌های بی‌مورد به آسمان هدف بگیری و به هدفی نرسی.

برداشت: آه من به آرامی از دل به لب‌هایم می‌رسد و هیچ‌وقت قطع نمی‌شود، مانند مجنونی که در انتظار عشق است.

برداشت: وقتی که فرصتی را از دست دادی و حالا از عمل نادرست خود پشیمانی، چه فایده‌ای دارد؟ مانند کسی که شکار شده است، از تیرکمان خود تیر را بیرون نیاور.

برداشت: سفر هر فردی که با بال‌های قرضی و غیرواقعی انجام شود، به نتیجه‌ای دردناک و فلاکت‌بار ختم خواهد شد؛ مانند تیر که با سرعت می‌رود اما سرانجام به زمین و خاک می‌افتد.