غزل شمارهٔ ۴۶۶۱

برداشت: گربه ما در سفر به کسی که در مسیر است، بگوید که دو جهان را زیر پا بگذار و از ما پیروی کن.

برداشت: ما در فصل بهار مانند سیلی به حرکت درآمده‌ایم. اگر تو هم تشنه دریا هستی، باید از جایت بلند شو و قدم برداری.

برداشت: در این دنیا هیچ چیز جز توهمات و سراب‌ها وجود ندارد، قدمی جلو نگذار، زیرا این زنجیره از پایه و اساسش ساقط خواهد شد.

برداشت: از دل غم‌ها و مشکلات دنیا دست بردار و به طور دیگر به زندگی نگاه کن، انگار که در حال ساختن چیزی جدید هستی و خشت‌ها را یکی یکی به سمت دیگر می‌اندازی.

برداشت: اگر انسان بینایی داشته باشد، دو جهان را مانند دو ردیف مژگان می‌بیند. چشم خود را باز کن و این دو ردیف را از جای خود حرکت بده.

برداشت: چشم آهو مانند شب تار است و در بیابان دیوانگی، بار وحشت بی‌پایانی را از این مکان بردار.

برداشت: آرزو و اشتیاقی که در دل دارد، هیچ زندگی و هیجانی ندارد، زیرا مسکنت و غم بر این خانه سایه افکنده است. پس باید از این وضعیت غم‌انگیز خارج شده و به سوی آزادی و خوشبختی حرکت کند.

برداشت: در بیابان عشق و طلب، خارها تو را دنبال می‌کنند. تشنگی به شدت از دلش می‌چکد؛ بنابراین باید از سختی‌ها و دردهای راه، صبر و تلاش کنی.

برداشت: شخصی که شراب عشق را ارائه می‌دهد، باید از ظواهر و محدودیت‌ها عبور کند و به عمق احساسات و مواد واقعی عشق دست یابد. برای درک عمیق‌تر، باید از موانع ذهنی خود رها شود و به حقیقت والای عشق بپردازد.

برداشت: صحبت افرادی که ریشه و بنیاد دارند، مانند دارویی شگفت‌انگیز است. تو باید از دید و بینش خود استفاده کنی و از آنان بهره‌مند شوی.

برداشت: اگر نمی‌توانی از رفتار مردم شناخت و راهی برای درک آن‌ها پیدا کنی، پس نیکو بودن یا بدخلق بودن آن‌ها را از ظاهرشان تشخیص بده.

برداشت: با دستان خالی از کنار خاک پاک و درخشان جواهرات برو نرو. برای کسی که چشم بصیرت دارد، از این خاک مقدار کمی بر دار.

برداشت: رنگ و حالت این خانه به خاطر دلتنگی و غم قلبی که در آن وجود دارد، تحت تأثیر قرار گرفته است. دل از دیدن آن نرگس زیبا و جذاب سرشار از احساسات است.

برداشت: تا زمانی که غبار خطی که با رنگ شبرنگ کشیده نشده است، بلند نشده و بر چهره‌ی بتان نیفتاده، لحظه‌ای فرصت را غنیمت شمار و به تماشای زیبایی‌های آن‌ها بپرداز.

برداشت: زندگی و روزی مثل جیوه در آینه، زیبایی وطن را منعکس می‌کند. بنابراین، از تماشای هر آینه و هر تصویر بیهوده دست بکش.

برداشت: تا زمانی که درخشش گوهرت همانند نور تابان است، با نامت بلند نام و شهرتی به دست آور. وقتی که چهره‌ات شبیه به سیل و به مانند دریا باشد، باید همراه آن راهی را انتخاب کنی.