غزل شمارهٔ ۴۶۶۰

برداشت: به آرامی و با احتیاط، نفس خود را در زمان‌های مختلف خرج نکن، زیرا ممکن است برایت مشکلاتی ایجاد کند و در دل تو تنش و اضطراب به وجود آورد. روز و شب هرکدام زمان خاصی هستند و باید به خوبی از آن‌ها بهره‌برداری کنی.

برداشت: به صدف بازنگردد گوهر، یعنی کسی که دارای ارزش و معناست، نمی‌تواند به گذشته خود برگردد. از دل دریای عشق، این گوهری که سخن می‌گوید، را با دقت و توجه دریافت کن.

برداشت: اگر نمی‌خواهی دل‌ات آلوده و تاریک شود، لازم است که زبان‌ات را به سخن گفتن باز نکنی، زیرا از این طریق، آلودگی‌ها و غبارهایی به دل پاکت می‌رسد.

برداشت: عشق و زیبایی می‌تواند در دل انسان عواطف عمیقی ایجاد کند و گاهی این احساسات، به اندازه‌ای قوی هستند که می‌توانند درد و رنجی را تحمل‌پذیر کنند. در این میان، هر انسان همراه با این احساسات، با زخم‌ها و چالش‌های زندگی دست و پنجه نرم می‌کند و به نوعی در تلاش است تا از این سختی‌ها عبور کند.

برداشت: خاموشی مهر سلیمان، وجود دیو است. بنابراین، وقتی دیو در حال سخن گفتن است، باید از مهر سلیمان برحذر بود.

برداشت: اگر زبان خاموش باشد و نتواند احساسات را بیان کند، دل نمی‌تواند احساساتش را به روشنی نشان دهد، مانند اینکه عیسی از مریم کلامی نمی‌شنود.

برداشت: سکوت آینه را با سخن زنگار آلود نکن، این آینه دیگر نیازی به نوشتن ندارد.

برداشت: این بیت به این معناست که نباید به گفتار بی‌پایه و اساس و توخالی، که شبیه حباب است، اهمیت بدهی و از زبان خود مهر و محبت را در این دریا (ی زندگی) جاری کن. به عبارتی، اهمیت نده به حرف‌های بی‌محتوا و سعی کن عشق و عواطف واقعی را به نمایش بگذاری.

برداشت: در جنگ و ستیز، اگرچه ممکن است با کمان و تیر به دشمن ضربه بزنیم، اما نباید اجازه دهیم که در گفتار و رفتار خود عیبی داشته باشیم. بهتر است سخنان خود را با دقت و صداقت بیان کنیم.

برداشت: در کنار چاه، ارزش یوسف مشخص می‌شود. وقتی سخنی تازه از قلم برآید، آن زمان ممکن است که این ارزش کاهش یابد.

برداشت: گوشی که آماده‌ی شنیدن نباشد، مانند صدفی است که نمی‌تواند قطره‌ای را نگه دارد، مثل رگ بارانی که در بهار جاری است.

برداشت: در آینه بی زنگ نمی‌توانم آنچه را که می‌خواهم ببینم، چون حرف‌های زیبا و شیرین در آن پیدا نمی‌شود.

برداشت: این بیان به این معنی است که گفتن یک حرف هزینه‌ای ندارد، اما شنیدن آن ممکن است برای انسان هزینه به همراه داشته باشد. این جمله همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر چیزی بیش از حد هزینه‌بر باشد، ارزش و مقدار آن کاهش می‌یابد. در واقع، باید به میزان و ارزش چیزهایی که می‌شنویم و می‌گوییم توجه کنیم.

برداشت: سکوت و خاموشی خود به خود ارزش و معنی دارد و نمی‌توان فضایل آن را به راحتی با صحبت کردن بیان کرد. سکوت مانند دریای وسیع است، در حالی که صحبت‌های خالی و بی‌محتوا همانند کوزه‌ای است که چیزی در آن نیست.