غزل شمارهٔ ۴۶۴۰

برداشت: از تجربه مرغی که در زیر تیغ جانی دارد، بیاموز و از روح‌های سبک‌بار نصیحت‌هایی که بی‌دغدغه و بی‌بار است، یاد بگیر.

برداشت: فرصت زندگی به سرعت می‌گذرد و زمان پرواز محدود است. در محدوده‌ی زندگی‌ات باید توانایی پرواز و بلند پرواز کردن را یاد بگیری.

برداشت: ای کسی که یاد می‌گیری چگونه از جسم خاکی خود تسلیم شوی، از بهار زندگی خود درس آتشین و شور و هیجان بگیر.

برداشت: پرواز پرنده به سمت سامان و آرامش از خوشی و لذت زندگی می‌آید، و تو باید روش صحیح رفتار را از وزش باد پاییزی بیاموزی.

برداشت: نمی‌توان چوب‌های خشک را به حالت راست درآورد، پس به یاد داشته باش پندهای بزرگ‌ترها را در زمان جوانی یاد بگیری.

برداشت: سلیمان با قدرت و حکمت خود به موردی توجه می‌کند که حتی کوچک‌ترین موجودات نیز حق دارند و به آنها رسیدگی می‌کند. بنابراین، از او می‌توان آموخت که چگونه باید با مهربانی و محبت با دیگران، چه بزرگ و چه کوچک، رفتار کرد.

برداشت: اگر مانند غنچه‌ای از گل بودی و صد زبان در دهان داشتی، با فروبردن زبان در گریبان، بی‌زبانی را بیاموز.

برداشت: در رگ‌های زنار، نشانه‌ای از استقامت و پایداری وجود دارد و در دل سبحه، ارتباطی عمیق و مقدس نهفته است. از دل خوش‌مشربی و خونسردی ما، ویژگی‌های خوب و ارزشی را به یاد داشته باش.

برداشت: اگر در دل شب، ستاره‌ای را نورانی کنی، با آهی سوزان می‌توانی از آسمان هر صبح، ستاره‌های بیشتری بیافری.

برداشت: در دل شب، زندگی ابدی را به خضر می‌دهد و او از همت خود شرم می‌کند. راز آب حیات را بیاموز.

برداشت: دوستی باید از صمیم قلب باشد و به خاطر منافع شخصی نباشد. برای برقراری چنین دوستی‌ای، باید زبان نرم و محبت‌آمیز را یاد بگیریم.

برداشت: شراب گرانبها از لب‌های زیر تیغ، مانند صدفی گرانبها، استخراج می‌شود. در زندگی به یادگیری و تجربه‌های جدید بپرداز.