غزل شمارهٔ ۴۵۹۴

برداشت: ای تو که چهره‌ات از آینه هم زیباتر است، روی زمین به خاطر جذابیت زلف‌هایت دچار فتنه شده‌ام.

برداشت: هرکسی که از عبادت بت‌ها و idols رو برگرداند، نمی‌تواند به حقیقت خدا دست یابد. همچنین، آنانی که از زنجیر و محدودیت‌های دنیوی فاصله بگیرند، قادر نخواهند بود به رهایی واقعی دست یابند.

برداشت: آتش سوزنده، وجود انسان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و به او قدرت می‌دهد. همچنین، چوبی که به دیوانگان کمک می‌کند، بیشتر آن‌ها را دیوانه می‌کند.

برداشت: نگاه‌داران از کمبود و تنگدستی پاییز بی‌خبرند، اما پرنده‌ی باهوش در بهار، سرش را پنهان می‌کند.

برداشت: گاهی پیش می‌آید که بر اثر گرد و غباری، لشکری به هم بریزد و خطی را که به هم زده‌اند، باعث شود زلف‌ها به هم بریزند و شرایط به هم بخورد.

برداشت: هر کس که در زندگی‌اش از جوهر و خصلت‌های اصیل و مثبت بی‌بهره باشد، به زودی توانمندی‌ها و استعدادهایش را به نمایش خواهد گذاشت و از آنها بهره‌مندی خواهد کرد.

برداشت: من در زندگی آنقدر خوبی‌ها را در بدی‌ها و بدی‌ها را در خوبی‌ها دیده‌ام که حالا در انتخاب میان خیر و شر گیج و ناتوان مانده‌ام.

برداشت: ما علاقه‌ای به سلطنت و قدرت نداریم، وگرنه تاج و گردن‌بند مانند حباب‌های آب و موج‌ها در دریاى فنا پراکنده شده‌اند.

برداشت: ما می‌خواهیم در جمع او بارها شیرینی حرف‌هایش را بشنویم و در این حضور، خود را در جایگاه او قرار دهیم.