غزل شمارهٔ ۴۵۳۸

برداشت: دل از مسیری که طی کرده، آگاه و روشن شده است و به گونه‌ای به عظمت و وسعت خود پی برده و مانند یک قطره که به دریا تبدیل می‌شود، به شناختی عمیق دست یافته است.

برداشت: در دل خود چیزی را که به دنبالش بودم پیدا کردم و شخصیت خضر برای من به یک نقطه تاریک و پنهان تبدیل شد.

برداشت: رنگ شراب از شیشه بیرون ریخت و به طور سرزده، هوش دشت را غافلگیر کرد.

برداشت: در مدرسه عشق، هر کسی که با نگاهی ساده و بی‌تکلف به مسائل بنگرد، به دانایی و درک عمیق می‌رسد.

برداشت: راهی که به معرفت و حقیقت می‌رسد، بسیار دشوار و تنگ است؛ چنانکه حتی یک سوزن می‌تواند مانعی برای عبور عیسی باشد.

برداشت: در نزدیکی تو، دل دریا به شدت طغیانی گشته و آتشین به حرکت درآمده است.

برداشت: خال زیبای او مانند بخیه‌ای در روشنایی ماه افتاد و باعث رسوایی دزد شد.

برداشت: صائب از چرخ آفرین برخاست هر جا که قلم تو سخن گفت. این یعنی هر جا که قلم تو به نویسندگی می‌پردازد، به نوعی آفرینش و هنرمندی را به نمایش می‌گذارد.