غزل شمارهٔ ۴۵۳۵

برداشت: چه خوب است که ناله‌های من به آهنگ زیبایی رسیده باشد و دل شکسته‌ام به درمانی دست یافته باشد.

برداشت: در آن زمانی که از دل به آرامش برسم و دیگر نگرانی‌های زندگی نتواند مرا آزار دهد، احساس آرامش و آزادی را تجربه خواهم کرد.

برداشت: هر روز نگران و بی‌تاب هستم و هر شب در انتظارم که آیا دل آزرده و پرید قلبم به کجا رفته است.

برداشت: کسی که مانند یک جهان‌نورد در همه جا حاضر است، حتی اگر در خانه باشد، به همه جا دسترسی دارد و به همه چیز آگاهی دارد.

برداشت: عقل ناقص چگونه می‌تواند به مسیر درست هدایت پیدا کند، وقتی که در تاریکی و انحراف به سر می‌برد و ابزارش نیز ناکارآمد است؟

برداشت: پر جبرئیل اینجا به نشانه‌ای از قدرت و رحمت الهی است که در آنجا گره‌ای از مشکلات وجود دارد. اینجا به وضوح مشخص است که چنین ارتباطی به دلیل نذر و عهد زاهد، به کجا انجامیده و به چه نقطه‌ای رسیده است.

برداشت: اگر در مسیر زندگی به کمک نیاز داری، از کسی طلب یاری کن که به منبع حقیقت و جاودانگی رسیده باشد و بتواند تو را از تمایل به فنا رهایی بخشد.

برداشت: همه ما شگفت‌زده و نگران از زیبایی و عظمت محبوب هستیم، اما هیچ‌کس نمی‌تواند به جایی برسد که آن کس که به محبوب رسیده است، رفته است.

برداشت: اگر زیبایی یوسف بر پیشانی گرگ بتابد، دل پاک و زلال مثل شیشه خواهد درخشان شد.

برداشت: چند روزی است که زمان به سختی گذر می‌کند و هیچ کس نمی‌داند چه بلایی بر سر آسمان آمده است.

برداشت: کسی از راز عمیق و پنهان من باخبر است که این احساس و درک به عمق وجود من، مانند پرند‌ه‌ای که در آسمان پرواز می‌کند، رسیده است.