غزل شمارهٔ ۴۴۵۰

برداشت: از چنگال سرنوشت رهایی یابید و به سرعت از این دل‌مرده و سوخته زندگی دور شوید.

برداشت: پرواز آتشینی همچون شرر نمی‌تواند در دل سنگی و قلب آهنی به اوج برسد.

برداشت: زمانی که دل زنده و شاداب از دست این سردمزاجان رنج می‌برد، مانند یک پخته که از میان خاکسترها فرار می‌کند.

برداشت: زمانی که مانند برق سریع و بی‌وقفه حرکت می‌کنی، نباید به چیزهای بی‌اهمیت و دنیوی مانند خس و خاشاک توجه کنی. از باغ دنیا و زرق و برق آن فاصله بگیر و به آزادی و رهایی فکر کن.

برداشت: هر جا که غم و اندوه در اطراف به وجود آید، از زیر سایه‌ی شادی و خوشی فرار کنید و به جایی بروید که نور باده و شادی شما را روشن کند.

برداشت: این سرزمین که پر از غم و اندوه است، شایستگی داشتن وطن را ندارد، زیرا مانند سیلی که از این دشت فرار می‌کند، زندگی به سختی از اینجا می‌گذرد.

برداشت: از تیرهای سهمگین تقدیر و سرنوشت خود را دور نگه‌دارید، هرچند که برای فرار از آن به نظر کوچک و بی‌اهمیت بیاید.

برداشت: چون شبنم بر روی گل‌ها نشسته، سرنوشت همچون آبی است که اگر در دل آهن نفوذ کند، ممکن است تأثیرگذار باشد.

برداشت: اگر زخم پنهانی دارید، مثل صائب، مراقب باشید که از چشمان دیگران دوری کنید و خود را مخفی کنید.